غروب غم بارِ بهانه خلقت
38 بازدید
تاریخ ارائه : 3/22/2014 9:02:00 PM
موضوع: امامت و مهدویت

غروب غم بارِ بهانه خلقت

نمی گویم راز آفرینش زن، دُردانه خدا، دختر رسول؛ مادر ختم رُسل، بانوی عفت وحیا، «آن پاره تنِ خُلقِ عظیمِ خلقت»، به شهادت رسید. زنی که آزارش، آزار عصاره همه انبیاء بود. زنی که در زندگی کوتاه خود در دیار خاک، افلاک نشینان را مبهوت خود ساخت. زنی که تاقیام قیامت منشور زیبای زندگی زناشویی را برای بشر به احسن وجه به رشته تحریر درآورد. ابوالحسن یاابوتراب؛ که خود جان مصطفای خلقت بود، امین او در خانه، زهرای آفرینش بود. که اگر علی نبود هیچ مردی را لیاقت زناشویی با او نبود.

زنی که دوران کوتاه زندگی بعد پیامبر، یا انیس جانش، خاتم انبیاء، قبله دل خود را گم کرده بود وزنی هیجده ساله عزیز مرده شده بود. که آفرینش را در غم پدر، در سوگ عزیزش، داغدار ساخت، وگریه اش امان از عالم وآدم رُبود.  غرق شدن در دریای وجود زوج بی بدیلش، عالم را به فریاد درآورد. صدای مظلومیتش در فریاد خواهی از سکوت علی، آن معجزه خلقت، حنجره هستی را خجل ساخت.

این زن کیست؟ آیا او هم جزء یکصدوبیست وچهار هزار تََن پیامبر خداست؟ خدایا! او که زن است؟ چگونه پیامبر می شود؟ «فاطمه اگر مرد بود خود پیامبر خدا بود».  او خود عصاره همه انبیاء می باشد. صبر ایوب دارد. نَفَس مسیح، در او می تپد. حزن یعقوب، در فراق پدر، چشمانی برای دختر باقی نگذاشت. امّا چرا عمر نوح ندارد؟ چرا مرگش دشمن شادکن شده است؟ امّا چرا کشتی نوح را صاحب است؟ بلکه کشتی پهلو گرفته او، هم وسیع و هم سریع است. امّا عمر نوح نبی کجا؟ وعمر همسر علی کجا؟ چرا کشتی، پهلو گرفته، پهلو شکسته ؟! کدام پیامبر در فراق پدر سیلی خورده؟ و در دفاع از ولایت پدر و وصایت همسر، بازوان را شکسته دید. گویند در دفاع از سند فدک سیلی خورده، چه حرف مزخرفی مگر فدک چه ارزشی داشت که تاوان آن سیلی کوثر باشد؟ فدک هرچند ارزشمند باشد، مگر میتواند از کوثر هستی، بالاتر باشد؟

فاطمه مدافع ولایت انبیاء واولیاء بود. او استمرار حرکت انبیاء را مبلِّغه بود. وشهیده این راه گشت. شهادت زهرای خلقت این پیام را داشت که حکومت حق ائمه هدی می باشد. این حق در غدیر برای شوهرش امیرالمومنین ثابت گشت. زهرا با خون سینه صورت نیلی، بازوان شکسته، محافظت از آن شجره طیّبه نمود. این درخت پرثمر باید آبیاری می شد که حسینش آن را با خون پاک ثارالله ویاران خدا در کربلا، آبیاری نمود.     علی تقوی دهکلانی